нохчийн 2419, тӏеэцна 0 дош
даьӏахк
цӏердош, чолха
мехалла
-
дехьадаккхар
германин
Knochen (der)
англин
bone
руссойн
кость
дожарш
| гайтам | й |
| дагар | цхьаъ |
схьадалар
"кхунах схьадаьлла дош"
ˀАХ
"кхунах схьадевлла кхин дешнаш"
ах ах аха аха ахар ахархо аьхк аьхна букъдаьӏахк галадаха гӏаддаха дагаэха даха даха даха даха дахдала дахийта дахка деха деха деха довха догдовха доха дохдала дохдан дохо духа дӏадаха охуна охьадаха эхиг
"схьадаларнекъ"
NOUN + NOUN
Нохчийн мотт
нохч. даьӏахк, гӏал. тӏехк, бац. тӏӏеркӏ, гм. даьӏарк, деӏехк [deːʡexk]
схьадалар: даьӏахк < дакъа 'труп' + аьхк 'обломок, часть'
Дагестанера меттанаш
авар. ракььа 'кость', ахвах. ракььи 'кость', чам. йакььыл 'кость', ракььил 'кость', багул. ракьь 'кость', уд. укъейн 'кость', карат. ракьи 'кость; останки, труп', даьргӏ. дерг 'кость'